Vakantie Shetland eilanden 2024

Op zaterdag 3 augustus hebben we Northmavine bezocht, het noordwestelijke deel van Shetland. Met een landengte, Mavis Grind geheten, zit het aan het hoofdeiland vast. Dit vormt ook de grens tussen de Noordzee en de Atlantische oceaan. Hieronder een panoramafoto genomen vanaf bovenstaande heuvel met links de Noordzee en rechts de Atlantische oceaan.

Vervolgens een stop gemaakt bij de Heads of Grocken waar we nog een stuk door een weiland moesten lopen om bij de rand van de kliffen te komen alwaar we een schitterend zicht hadden op de kliffen en brandingspilaren, The Drongs, in de zee. Het woord Drongs komt van het Oud-Noorse woord drangr wat vrijstaande rots pilaar betekent. Niet ver van de Heads of Grocken bevindt zich het Braewick Café and Restaurant waar we koffie met gebak hebben gegeten nog voor Arjans verjaardag.

Niet ver van Braewick bevindt zich een zeer indrukwekkende stuk kust, Eshaness. Bij de vuurtoren van Eshaness hebben we geparkeerd en vandaar een mooie wandeling gemaakt over de indrukwekkende kliffen. We hadden prachtig weer met schitterende uitzichten. Een mooie plek met indrukwekkende rotsformaties en vogels die in holen in de steile klifwanden nestelen. Na de schitterende wandeling zijn we terug gereden met een korte stop bij Stenness en vervolgens zijn we naar het Tangwick Haa Museum gegaan over de historie van Northmavine. In de tuin bij het museum hebben we wat gedronken. Vervolgens zijn we naar het noorden van Northmavine gereden, naar Sandvoe, waar we opnieuw een korte wandeling hebben gemaakt.

Zondag 4 augustus zijn we naar onze laatste verblijfplaats op de Shetland eilanden gegaan. Een B&B op het eiland Bressay. Vanuit Lerwick vaart er een ferry in een paar minuten naartoe. Voor de overtocht hebben we nog een kort bezoek gebracht aan de Clickimin broch in Lerwick. Deze broch is waarschijnlijk zo'n 2100 tot 2400 jaar geleden gebouwd.

Na het bezoek aan de broch zijn we naar de haven gereden voor de korte overtocht, zo'n 10 minuten, naar het eiland Bressay aan de overkant van de Bressay Sound tegenover Lerwick.

Omdat we vrij vroeg op Bressay aankwamen konden we nog niet naar het appartement. Als eerste zijn we naar het Speldiburn Café voor koffie en een eenvoudige lunch. Vervolgens zijn we naar de vuurtoren van Bressay gereden gelegen aan de zuid-west kant van het eiland. De witte 16 meter hoge vuurtoren is gebouwd in 1858. Na het bezoek aan de vuurtoren en omgeving zijn we naar ons volgende verblijf, Midgarth House, gegaan. Niet ver van de vuurtoren, maar niets is ver op Bressay. We werden verwelkomd door de vriendelijke eigenaresse die ons naar ons ruime appartement met keuken bracht. We zaten in appartement Cullingsbrough waar we drie nachten zullen verblijven.

Nadat we ons in het appartement hadden geïnstalleerd hebben we nog wat over Bressay gereden, als eerste naar het noorden van Bressay, naar Gunnista vanwaar je een mooi uitzicht over de zee hebt. een stukje zuidelijker aan de kust, tegenover Lerwick, vindt je Cruester. Hier zijn nog restanten te zien van de vroegere haringvisserij uit het begin van de 20e eeuw. Het laatste bezoek deze dag was aan Culliesbrough, we hebben geparkeerd bij Setter en zijn vandaar naar de ruïnes van Culliesbrough gewandeld. De laatste mensen vertrokken in 1899 uit Culliesbrough en sindsdien is het verlaten. Op de begraafplaats bij de restanten van St Mary's kapel uit de 10e eeuw staat een replica van de Bressay steen, een picten steen uit de 8e of 9e eeuw die in het oghamschrift aangeeft dat Culliesbrough een belangrijke heilige plaats was in vroeg Christelijk Shetland.