Tanzania Safari 2025

Na één nacht in de mooie lodge zijn we verder getrokken naar het westen, naar de zuidelijke ingang van het Lake Manyara National Park. Het park is niet zo groot, 329 km² waarvan het Manyara Meer 231 km² groot is. En over het algemeen rijdt je vlak langs het meer en is het dus nooit ver weg. Dit park is bekend om de leeuwen die er in bomen klimmen, maar helaas hebben we die niet gezien. In de loop van de middag zijn we gestopt bij een picknickplaats om de meegebracht lunchboxen te nuttigen. De picknickplaats ligt hoger zodat je er een mooi uitzicht over het park en het meer hebt.

Na de lunch zijn we naar de uitgang van het park gereden en vervolgens naar onze volgende lodge, Lake Manyara Serena Safari Lodge. Hier waren we ook maar één nacht en verbleven we in een rondavel, onderstaande foto op de eerste verdieping. Vanaf het balkon hadden we zicht op het mooie zwembad met het Manyara Meer op de achtergrond.

De volgende dag hebben we na het ontbijt deze mooie locatie weer verlaten en zijn we naar het nabijgelegen dorp Mto wa Mbu gegaan, Mto wa Mbu betekent zoiets als 'rivier van de muggen' in het Swahili. Hier hebben we, onder leiding van een lokale gids, een wandeling door het dorp gemaakt. Tijdens deze wandeling kwamen we langs een kleuterschooltje waar we even naar binnen zijn gegaan. Bij binnenkomst werden we door alle kinderen hartelijk begroet. De kinderen leren op die jonge leeftijd al rekenen, tekenen en Engels. Toen we weer vertrokken wilden alle kinderen ons nog een hand geven, dus we hebben nog heel veel handen geschud.

We hebben kennis gemaakt met 2 lokale stammen: de Chaga en de Makonde. De Chaga zijn zeer bedreven in het maken van bananenbier en bananenwijn. Beide hebben we mogen proeven. De leden van de Makonde stam zijn bijzonder goede houtsnijders. Ze maken de mooiste en ook intrigerende kunstwerken van hout.

Verder zijn we over de lokale markt gelopen waar we een rode banaan hebben gegeten, nooit geweten dat er ook rode bananen zijn. Er zijn trouwens zo'n 30 variëteiten bananen. Bij een culturele organisatie waar mensen zonder werk aan de slag kunnen als kunstenaar, hebben we allerlei schilderijen bekeken. We hebben er uiteindelijk ook nog een schilderij gekocht.

We hebben zo'n twee uur door Mto was Mbu gewandeld en aan het einde van de wandeling stond Ali ons al op te wachten. Vervolgens was het nog zo'n 2½ uur rijden naar onze volgende verblijfplaats aan het Eyasi Meer, het Kisima Ngeda Tented Camp. Hier verbleven we twee nachten in een luxe tent op palen met een veranda met zicht op het meer en de vele foeragerende vogels aan de oevers daarvan. 's Avonds zagen we de zon achter de bergen aan de overzijde van het meer verdwijnen. En, zoals bij de meeste lodges, werd ook hier 's avonds een kampvuur aangestoken om daar voor het diner samen met de andere gasten van een drankje te genieten en de belevenissen van de dag te bespreken.

Na aankomst bij de lodge hebben we daar geluncht en na de lunch zijn we 's middags rond half 4 met Ali en een gids van het 'Lake Eyasi Cultural programme' naar de Datoga stam gereden waar ons een heel verhaal over de nomadische Datoga's werd verteld. Over hoe ze nog altijd vechten met de Masai over koeien en rechten op het hebben ervan. De Datoga stam heeft zich in het verleden gesplitst in 2 groepen. De ene groep bestaat uit 4 clans van nog steeds nomadische herders. De andere groep bestaat uit een clan die zich als smid heeft gespecialiseerd, een clan die potten is gaan bakken en een clan die groente is gaan verbouwen.

De smeden van de Datoga stam kunnen vakkundig bestaande voorwerpen in andere veranderen. Het was indrukwekkend om te zien hoe ze in zo'n 10 minuten een grote spijker in een scherpe pijlpunt veranderden.

Na het bezoek aan de clan van de smids was het 2ᵉ bezoek aan een groep vrouwen van één van de herdersclans. Hier heeft de gids uitgebreid verteld over het dagelijks leven, het trouwsysteem en de hiërarchie bij de clan. Een jonge vrouw toonde ons het malen van graan.