Vakantie China 2011

Omdat onze vlucht om ongeveer half zes in de middag vertrok en we ruim op tijd op het vliegveld wilden zijn ivm de verwachte vakantiedrukte vertrokken we even na 1 uur. De reis ging voorspoedig op een kleine Ikea file bij Delft na. Rond half drie waren op Schiphol en na afscheid te hebben genomen van Arjans broer zijn we naar binnen gegaan. Het bleek echter helemaal niet zo druk als we verwacht hadden. Binnen een kwartier waren we ingecheckt en door de douane. We hadden dus nog een lange wachttijd voor de boeg. Na wat te hebben gedronken zijn we wat langs de winkeltje gaan slenteren. Nog wat literatuur gekocht en tegen half vijf zijn we naar de gate gelopen waar al een lange rij mensen stond te wachten. Precies op tijd verliet het toestel de gate. Echter toen het toestel op de startbaan snelheid begon te maken werd de start abrupt afgebroken. Het bleek dat 1 van de vrachtdeuren niet goed was gesloten en we reden terug richting de gate. Daar bleek na een inspectie dat de sensor defect was en de deur wel was gesloten. Met een uur vertraging zijn we toen alsnog vertrokken. De vlucht verliep verder voorspoedig. Het was weliswaar een nachtvlucht, maar we hebben alle drie maar amper een oog dicht gedaan. Met slechts een half vertraging landden we tegen half 10 op het vliegveld van Peking. Het is in heel China in de zomer 6 uur later als in Nederland. Het duurde wel even voor we door de douane waren en in de aankomsthal zagen we de rest van de groep en Marc de reisleider. Met een bus zijn we naar het King's Joy hotel gereden. Tijdens de rit naar het hotel heeft Marc het eea over de reis verteld en onze lokale gids in Peking, TK, heeft zichzelf voorgesteld. Eenmaal in het hotel kregen we de sleutel en zijn we naar onze kamer gegaan.

Na ons wat te hebben opgefrist hebben we in het hotel geluncht. Marc had het eea besteld en we kregen diverse kleinere hapjes en we hebben heerlijk gegeten. Onderwijl heeft Marc ook weer wat verteld over de rest van de reis. Ondertussen had Ciska al een vriendin gevonden onder de andere kinderen van de groep, Els. Voor de rest van middag had Marc een hutong tocht geregeld. Hutongs zijn de oude traditionele wijken van Peking die echter in rap tempo worden gesloopt om plaats te maken voor wolkenkrabbers. De leefomstandigheden zijn er niet zo best. Kleine kamertjes waar hele gezinnen moeten wonen en slapen zonder douche en toilet. De meesten vinden het dus niet zo erg dat deze oude wijken worden gesloopt. Echter een enkele hutong word behouden om te laten zien hoe het leven er in het oude Peking uitzag. Met met de metro zijn we naar de betreffende wijk gegaan en daar ging de rondrit ging fietsriksjas. Met twee mensen in een riksja die door een dappere Chinees door de hutong werd getrapt. Onderweg zijn we een paar maal gestopt en vertelde TK het eea over het leven in de wijk. Ook zijn we gestopt bij de drumtoren waar nog een korte drumvoorstelling hebben gezien. En verder zijn we bij een mannetje langs geweest die vechtkrekels kweekt en daarmee al diverse keren kampioen geworden is. Na de rondrit door het warme Peking, het was rond de 35 graden zijn we weer met de metro terug gegaan naar het hotel. Na een snelle douche zijn we met de hele groep op straat gaan eten bij het restaurant naast het hotel. Na het eten is iedereen vroeg naar bed gegaan om wat slaap in te halen want in het vliegtuig was er weinig geslapen.

De volgende morgen vroeg opgestaan en ontbeten omdat we voor de drukte Peking uit moesten zijn om nog een beetje op tijd bij de Grote Muur aan te komen. We zijn niet naar Badaling gegaan zoals eerst de bedoeling was maar naar de muur bij de Juyong Pas. Voor Arjan wel prettig want hij was al eens eerder in Badaling op de muur geweest. Na een rit van zo'n anderhalf uur waren we er. Het was er verschrikkelijk druk met bussen en Chinezen die over de muur gingen lopen. Als Chinees moet je namelijk eens in je leven op de muur zijn geweest. Net zoiets als iedere moslim eens in Mekka moet zijn geweest. Je kon kiezen uit twee kanten, een hele drukke waar alle Chinezen heen gingen omdat daar ooit de grote roerganger Mao had gelopen en een rustig stuk waar bijna niemand liep, alleen buitenlandse toeristen. Het eerste stuk was direct erg steil. Hilleke en John zagen het beide niet zitten om dat steile stuk op te gaan en zijn dus niet verder gegaan dan het eerste stukje. De rest is wel verder gelopen. Arjan is ook eerder afgehaakt en via een zijpaadje terug gelopen. Ciska is verder gegaan met David de hulpreisleider. Helaas was het erg heiïg en konden we de muur niet zo goed zien lopen over de bergen. Aan het einde hebben we allemaal heel wat vocht tot ons genomen om het verloren zweet aan te vullen. Hilleke heeft voor Ciska nog een medaille gekocht omdat ze de tocht heeft volbracht. Vervolgens zijn we naar een restaurant gereden voor de lunch.

Na de lunch zijn we naar het Zomerpaleis gereden. Met een drakenboot zijn we eerst over het Kunming meer gevaren en daarna hadden we zo'n 2 uur de tijd om het Zomerpaleis te bezichtigen. Ook hier was het erg druk met Chinezen die in hun eigen land op vakantie waren. Het Zomerpaleis werd vroeger door de keizer gebruikt om in de zomer de Verboden Stad in het hete Peking te ontvluchten. We hebben de Marmeren boot gezien en zijn een stuk door de Lange Gang gewandeld. Onderweg nog andere dingen bekeken en om 4 uur zijn we weer vertrokken naar het hotel voor een verkwikkende douche en daarna zijn we met z'n allen gaan eten.

Voor na het eten had Marc een bezoek aan het Jinsha theater geregeld, op zo'n 1,5 km van het hotel, waar we 'The legend of Jinsha' acrobatenshow hebben gezien. Erg knap om te zien hoe die mensen diverse kunsten verrichten. De afsluiting bestond uit uiteindelijk 5 motorfietsen die door een kleine, bolvormige, metalen kooi reden. Erg knap gedaan. Na de voorstelling zijn we terug gelopen naar het hotel voor een welverdiende nachtrust na een vermoeiende dag.

Hieronder een YouTube video van de spetterende afsluiting met vijf motorfietsen die in een stalen kooi rijden.

Op dinsdag hebben we eerst wat uitgeslapen tot half acht. Na het ontbijt zijn we zelfstandig vertrokken naar de Tempel van de Hemel met een taxi. De laatste 2 dagen in Peking waren nl ter vrije besteding. De Tempel van de Hemel is niet zo ver van het hotel het was dus ook maar een kort en niet te duur ritje, 10 yuan, ongeveer 1 euro. Eenmaal in het park rondom de tempel zagen we daar nog diverse mensen dansen. Dat is hier een traditie dat de mensen 's ochtend in het park dansen of bijvoorbeeld aan Tai chi doen. Bij de tempel hebben we een all-in kaartje gekocht. Tegenwoordig moet je voor ieder onderdeel van de tempel namelijk een los kaartje kopen. De Tempel is één van de belangrijkste van Peking en vooral bekend door de karakteristieke Hal van het Oogstoffer. Tegenwoordig kun je daar niet meer naar binnen, vroeger kon dat nog wel. Je kan nu alleen vanachter een hek naar binnen kijken. Voor de bouw van deze hal zijn geen spijkers gebruikt. Het dak bestaat uit blauwe dakpannen die de hemel moeten voorstellen en het wordt gedragen door houten pilaren waarvan de vier grootste pilaren in het midden de vier seizoenen symboliseren. Het was verder ook hier weer verschrikkelijk druk met vooral Chinezen. Vanaf de Hal van het Oogstoffer zijn we via de 360 meter lange Danbi brug naar het Keizerlijke Gewelf van de Hemel gelopen. Rondom dit Keizerlijk Gewelf loopt de echo muur. Als je daar tegen praat zou iemand anders die een eind verder langs de muur staat je moeten kunnen horen. Maar er staat een hek voor dus je kon er niet makkelijk bijkomen en verder waren er zoveel Chinezen dat je elkaar amper kon verstaan als je gewoon tegen elkaar sprak. Vanaf het Keizerlijke Gewelf was het nog een klein stukje lopen naar het Altaar van de Hemel. Dit is een rond platform op drie lagen met marmeren stenen. In het midden van het altaar ligt een ronde steen, het Hart van de Hemel waar de keizer vroeger bad voor goed weer. Door het ontwerp van het altaar werd het geluid van het gebed versterkt hetgeen de communicatie met de Hemel verbeterde. Ook hier konden we door de aanwezigheid van grote aantallen Chinezen dit niet uitproberen. Het hele complex is behoorlijk uitgestrekt en we zijn dan ook vrij lang binnen de poorten gebleven voordat we alles hadden gezien.

Eenmaal buiten hebben we geprobeerd een taxi te krijgen naar het Tiananmenplein. Dat kostte nogal wat moeite. De eerste vroeg 80 yuan, wij boden 20. Hij moest lachen en vervolgens liepen we weg. 80 yuan is namelijk veel te veel. Een andere chauffeur wilde niet en vervolgens zijn we naar de straat gelopen om een taxi aan te houden. De eerste chauffeur kwam toen weer achter ons en zei dat hij het voor 20 euro wilde doen. Euro lijkt qua uitspraak in het Engels wel wat op yuan en als je niet oplet word je als toerist dus flink genaaid. 20 euro is namelijk ongeveer 200 yuan. Wij hadden het door en zeiden direct 20 yuan. Hij zei weer 20 euro. We zijn snel verder gelopen en hebben op straat een taxi aangehouden die ons voor 19 yuan naar het plein bracht. Daar eerst wat gedronken alvorens we een wandeling zijn gaan maken over het grootste plein van de wereld. Voor het mausoleum van Mao stond een lange rij mensen in de hitte te wachten tot ze langs het lichaam van de Grote Roerganger konden schuifelen. Verder is het plein niet zo boeiend en we zijn doorgelopen naar de noordkant van het plein waar zich de ingang van de Verboden Stad bevind.

Daar was het ook een enorme drukte van mensen die naar binnen wilden, voornamelijk uiteraard Chinezen. We moesten een tijdje in de rij staan voor een kaartje voor we naar binnen konden. De Verboden Stad werd gebouwd tussen 1406 en 1420 en van hieruit bestuurden de Chinese keizers van de Ming- en de Qing-dynastie hun rijk. Het is een enorm groot complex met 9999 kamers (alleen de Hemel heeft 10000 kamers). Werkelijk indrukwekkend, maar als je een aantal van de kamers hebt gezien heb je ze allemaal wel gezien. Ze lijken veel op elkaar, zeker aan de buitenkant. De één wat groter dan de ander maar toch veel hetzelfde. Allemaal kun je ze toch niet bekijken. In de Verboden Stad is ook een deel van de film 'The last Emperor' opgenomen. Als je deze film bekijkt nadat je in de Verboden Stad bent geweest zul je veel plaatsen in de film herkennen. Wij hebben slechts een klein deel van de gehele Verboden Stad gezien omdat je daar wel minstens een hele dag voor kan uittrekken. We zijn wel bij de 9 Drakenmuur gaan kijken. Voor dat gedeelte van de Verboden Stad moet extra toegangsgeld worden betaald. Verder hebben daar nog een juwelententoonstelling van de keizer bekeken en de tuin. Na een paar uur hier te hebben rondgelopen zijn we er uit gegaan. Eenmaal buiten probeerden we een taxi te krijgen. TK had ons eerder al gezegd dat dat lastig was en dat er speciale bussen naar de voorkant van de Verboden Stad reden. Bij de bussen was het zo druk dat we toch maar hebben geprobeerd om een taxi te krijgen. Dat was dus erg lastig maar het is uiteindelijk toch gelukt om met een taxi terug bij het hotel te komen.

's Avonds hebben we met de hele groep gegeten, onder andere de beroemde Peking Eend. De eend wordt aan tafel door de kok in dunne plakjes gesneden. Het vlees leg je op een soort pannenkoekje op je hand en je doet er vervolgens saus overheen en wat groente waarna je het geheel kan opeten. Het vlees is door het vel dat er nog aan zit erg knapperig. Na de maaltijd zijn we naar het vlakbij gelegen Red Theatre gegaan om daar een Kung Fu show te bekijken. Hier werd in theatervorm, met veel dans en spektakel, het verhaal verteld van een jongen die in een klooster opgroeide tot een krijger monnik. Helaas mochten er in het theater geen foto- of video-opnamen worden gemaakt. Op de website van het theater zijn wel een aantal foto's te bekijken. Tickets voor de show kun je reserveren via deze site of voornoemde site van het theater. Na het bezoek aan het theater zijn we met het openbaar vervoer terug gegaan naar het hotel.

De laatste dag in Peking hebben we na het ontbijt eerst onze spullen ingepakt. We hadden de kamer tot 3 uur extra bijgeboekt zodat we voor vertrek nog even konden douchen. Als eerste zijn we naar de taoistische Dongyue tempel gegaan. Hilleke had in de reisgids een foto zien staan van beelden in deze tempel en die zagen er wel bijzonder uit. Het kostte wel wat moeite om een taxi te vinden die wist waar het was en ons er heen kon brengen. Maar dat is uiteindelijk toch gelukt. De tempel is niet zo groot maar er zijn allelei kamers met de beelden die allerlei situaties uitbeelden. Sommige beelden zien er vrij normaal uit, maar sommige zien er ook heel vreemd uit. Na het bezoek aan deze tempel zijn we naar het Hardrock Café gegaan met een taxi. Ook nu kostte het wel wat tijd om een taxi te vinden die ons er heen wilde brengen. En degene die het wilde wist ook niet waar het was, maar met behulp van de GPS zijn we er toch gekomen. Het Hardrock Café in Peking bestaat overigens niet meer. We hebben er wat wat gegeten en gedronken en daarna zijn we terug gegaan met een taxi naar het hotel. We hadden ook nog naar de Lamatempel willen gaan, maar daar was geen tijd meer voor. Hierdoor hadden we wat extra rust in het hotel voor we om 4 uur met een bus naar het station vertrokken.

Het station, Beijing West, is het grootste en drukste treinstation van Azië. Al snel waren we op het station. Marc had kaartjes voor de VIP wachtruimte geregeld en ook dat we als eerste in de trein konden. Maar voordat het zover was hebben we nog wat door het station gelopen om wat eten en drinken voor onderweg in te slaan. Hilleke heeft nog een nieuwe rugzak gekocht die na een paar minuten al kapot ging. Die hebben we dus nog omgeruild. Om ongeveer half 7 konden we naar de trein en hebben we onze plaatsen opgezocht. Om even na 7 uur vertrokken we voor de ruim 12 uur durende reis naar Pingyao.

Tegen half acht de volgende morgen kwamen we aan in Pingyao. Van slapen was in de trein niet veel gekomen. Het waren smalle en harde bedden en het gehobbel van de trein maakte het slapen niet gemakkelijk. Vanaf het station werden we met kleine electrische karretjes naar ons hotel gereden. Daar aangekomen hebben we eerst ontbeten. We konden nog niet direct naar de kamer want die moesten nog worden schoongemaakt. Na het ontbijt hebben we dus eerst wat door de omgeving van het hotel rondgelopen. Pingyao is een oude stad met nog een stadsmuur uit de Ming dynastie(1368-1644). In de oude stad is ook weinig veranderd in de afgelopen paar honderd jaar en er worden ook geen nieuwe huizen gebouwd. Je waant je hier dan ook nog in het China van vroeger, temeer ook daar er weinig verkeer in de stad wordt toegelaten. In de stad zijn vele winkeltjes die van alles verkopen, kleding, (namaak) antiek, doosjes enz. Na een korte oriëntatie konden we naar onze kamer waar we eerst hebben gedoucht en omgekleed. Daarna hebben we de rest van de middag gebruikt om een deel van de stad te bekijken. Ook hebben we over een deel van de 6km lange oude stadsmuur gelopen voor we terug zijn gegaan naar het hotel. 's Avonds zijn we met de hele groep gaan eten. Na het eten was het al donker en dan zijn de straten van Pingyao verlicht met allemaal rode lantaarns wat het geheel een mooi aanzicht geeft. Met de hele groep hebben we daarna nog gezellig op een van de binnenplaatsen van het hotel wat gedronken.

Voor de tweede dag in Pingyao had Marc een excursie geregeld naar de Wang Family compound en de Shuanglin tempel, beide buiten Pingyao gelegen. Deze luxe residentie is gebouwd tussen 1762-1811 en is een complex van gebouwen die al 27 generaties in het bezit is van de familie Wang. Ze wonen er nog steeds. Het complex is behoorlijk uitgestrekt, zo'n 150.000 m² en bestaat uit vele gebouwen rondom meerdere binnenplaatsen. We hebben we er onder leiding van een onverstaanbare gids een rondleiding gehad van een paar uur.

Na deze rondleiding zijn we met de bus naar de Shuanglin tempel gegaan waar de gids ook weer een rondleiding gaf. Maar nog steeds niet te verstaan. De tempel is al zo'n 1400 jaar oud en bestaat uit diverse gebouwen rond een aantal binnenplaatsen die vol staan met beelden die het leven van Boedha uitbeelden. Er mocht helaas niet worden gefotografeerd in de gebouwen. Na de tempel zijn we terug gegaan naar het hotel. Na een snelle douche zijn we om 6 uur gaan eten met de hele groep in een restaurant vlak bij het hotel waar ze ook pizza's en dergelijke verkopen. De meesten hadden wel zin in een pizza of hamburger na al dat Chinese eten. Het duurde erg lang voor we het eten kregen, alles kwam stuk voor stuk. Voordat de laatsten hun eten hadden waren de eersten al lang klaar. Maar het smaakte verder uitstekend. Tijdens het eten begon het te regenen en te onweren. Ook de rest van de avond bleef het dat doen. Het begon zelfs te hagelen, stenen van wel 2 cm groot.

Zaterdag 16 juli, Hillekes verjaardag. Ciska had de vorige avond al een kado voor haar gekocht en van Arjan kreeg ze een voetmassage kado in één van de vele massagesallons die Pingyao rijk is. Na het ontbijt zijn Hilleke en Ciska naar de voetmassage gegaan. De voetmassage duurde ruim een uur, daarna hebben we nog de laatste bezienswaardigheden van Pingyao bekeken. De stadstoren, niet ver van ons hotel, en de Confuciustempel. Vanaf de tempel zijn we met een riskja terug gegaan naar het hotel.

Nadat we met de hele groep hadden gegeten zijn we naar het station gegaan. De nachttrein naar Xian vertrok om 20:45, maar had enige vertraging. Zo'n 10 minuten later dan gepland zijn we vertrokken. De trein had geen airco maar in iedere 'coupe' met 6 bedden hing een ventilator aan het plafond. Om precies 10 uur ging het licht uit terwijl we de bedden nog niet hadden opgemaakt, dat moesten we dus bij het licht van een zaklantaren doen. Het was erg warm en we hadden het dekbed als extra matras gebruikt en het onderlaken dat om de gewone matras zat als laken gebruikt. Ook deze nacht niet zo best geslapen. We kwamen iets te vroeg aan in Xian, zo'n 20 minuten.

Na aankomst in het hotel hebben we ingecheckt en vervolgens zijn we direct met de bus naar het terracotta leger vertrokken. Een klein uurtje rijden vanaf het hotel. Toen we daar aankwamen moesten we nog een stukje in de hitte lopen. Als eerste hebben we in de bioscoop een film bekeken. Daar zat ook de boer die destijds in 1974 het leger heeft ontdekt toen hij een waterput aan het graven was en een deel van een terracotta pop vond. Hij signeerde boeken met foto's van het leger. Wij hebben er ook 1 gekocht en laten signeren. Het terracotta leger is in de 3e eeuw voor Christus gebouwd als mausoleum voor keizer Qin Shi Huangdi waaraan zo'n 700.000 arbeiders hebben gewerkt. Na de film over het maken en de ontdekking van het leger zijn we naar de eerste van de drie hallen gegaan. Dit is tevens de grootste met de meeste poppen. Alle poppen zijn levensgroot en ze hebben allemaal een andere gezichtsuitdrukking. Er staan er duizenden. Ook worden er nog steeds opgravingen en restauraties verricht want de meeste poppen waren vernield en moeten als puzzels opnieuw worden gemaakt. Na de eerste hal hebben we de andere twee bekeken, maar die waren minden boeiend, er stonden slechts een klein aantal beelden. Vervolgens hebben we ook nog een expositie bekeken waar ook bronzen voorwerpen staan die gevonden zijn. Die zijn alleen op een schaal van 1 op 4 ipv levensgroot. Vervolgens hebben we ook nog een theeceremonie gehad waarbij werd uitgelegd hoe theedrinken in China in zijn werk gaat. Wel leuk om een keer te hebben gezien en gedaan.

Daarna met de bus terug naar de stad naar de moslim wijk waar we de oudste moskee van China hebben bekeken. Lijkt overigens erg veel op een gewone Chinese tempel, alleen zo hier en daar een tekst in het Arabisch ipv het Chinees. Daarna nog wat door de wijk met vele kleine winkeltjes gelopen en wat inkopen gedaan en bij een ijssalon een heerlijke sorbet gegeten. Daarna zijn we naar een verzamelpunt gelopen en met de hele groep naar een dumpling restaurant gegaan. Dumplings is deeg dat gevouwen is om bijvoorbeeld vlees, vis of groente etc en vervolgens gestoomd. Na het eten zijn we terug gegaan naar het hotel.

Eindelijk weer eens een nacht normaal geslapen na die harde bedden in de trein en het hotel in Pingyao. We waren slechts 1 nacht en Xian en in de middag ging de vlucht naar Chengdu dus de ochtend was nog te besteden in Xian. We hebben gefietst over de stadsmuur. Hilleke niet, die is op de kamer gebleven en heeft de bagage ingepakt. Met de gids zijn we naar de fietsverhuurder gelopen en hebben we voor iedereen een fiets gekregen. Ze waren echter niet al te best. We hebben ongeveer een uur en 20 minuten gefietst en daarbij de hele muur van 16 kilometer gedaan. Een aantal hadden pech zoals afgelopen kettingen en van 1 brak een trapper af. Ciska heeft ook nog haar fiets onderweg omgeruild omdat haar zadel niet omhoog kon. Er was namelijk maar 1 maat fiets, en die was waarschijnlijk voor kleine Chinezen bedoeld en niet voor lange Europeanen. Het fietsen was erg leuk en om half elf waren we rond. We zijn toen weer terug gelopen naar het hotel en hebben we nog het zweet afgedouched.

Tegen 12 uur vertrokken we met de bus naar het vliegveld. De rit duurde een klein uur. Bij het vliegveld word behoorlijk gebouwd en uitgebreid. Dat valt wel op in China, overal waar je komt zijn bouwactiviteiten. Flats, wegen, spoorlijnen en vliegvelden. De economie zit hier duidelijk in de lift. Nadat we waren ingecheckt zijn we met zijn allen bij een restaurant op het vliegveld gaan eten. Daarna naar de gate, en om ongeveer half vier vertrokken we voor de vlucht van ruim een uur naar Chengdu. Tegen vijf uur waren we er en met een bus zijn we naar het hotel gegaan. 's Avonds zijn we met de groep hotpot gaan eten, Chinees fondue. In een grote bak zitten 2 soorten bouillon, een milde en een pittige, waar je stukken vlees, groente etc in legt die je er na verloop van tijd uithaalt en met een sausje op eet. We hebben er heerlijk gegeten.

De volgende dag was voor de meeste kinderen het hoogtepunt. Een bezoek aan het pandapark in Chengdu. In dit park worden panda's gefokt om ze voor uitsterven te behouden. In het wild leven er slechts nog zo'n 2000 stuks. Met de bus was het een uurtje rijden naar het park. We waren vroeg zodat we het voeren konden zien, dan vertonen deze verder erg luie beesten nog enige activiteit en is het ook nog niet zo warm. Al snel zagen we de eerste panda's die lui aan hun bamboe begonnen te knagen. Bamboe is het enige wat deze dieren eten. In het park zijn naast gewone reuzenpanda's ook de veel kleinere rode panda's te zien. Deze zijn veel actiever dan hun zwartwitte familieleden. In het park is ook nog een groot meer met veel koikarpers. Je kan er een zakje voer kopen wat dan ook door velen is gedaan. De vissen buitelen over elkaar heen. Na een paar uur in het park zijn we terug gereden naar de stad.

Na terugkomst in Chengdu zijn we 's middags met z'n 3-en naar de Taoïstische Wuhou tempel geweest en de daaromheen liggende wijk bij Jinli street. Een straat met veel winkeltjes en restaurantjes. Hier hebben we het grootste deel van de middag doorgebracht en hebben we ook gegeten. Vervolgens terug naar het hotel om te douchen. Voor de avond had Marc een opera voor de liefhebbers geregeld. Al was het meer een variëtë show dan een opera. Eën van de kinderen moest op het podium komen voor een messenwerper. Dat was wel een hilarisch gebeuren. Na de opera wilden we nog wat gaan drinken, maar in de bar hadden ze alleen een Chinese kaart en we konden ze niet duidelijk maken wat we wilden. We zijn daar maar weer vertrokken en hebben in de bar van het hotel wat gedronken.

De volgende dag zouden we pas in de avond een vlucht naar Lijiang hebben, dus we hadden nog de hele ochtend en een deel van de middag om wat van Chengdu te bekijken. We hadden de kamer verlengd tot 3 uur zodat we nog konden douchen na terugkomst. Na het ontbijt zijn we gaan lopen naar het Volkspark. Even later zagen we een taxi en hebben we die genomen, het is namelijk toch wel een klein uur lopen naar het park vanaf het hotel. Het park is weer vol met dansende, zingende, sportende, etc mensen. Toch wel leuk om dat te zien. Ook zijn er veel kinderen. We hebben een tijd door dit mooie park met ook watertjes en bruggetjes gelopen. Nadat we nog ergens koffie hadden gedronken zijn we naar het centrale plein van Chengdu gelopen waar ook een enorm standbeeld van Mao staat. We hebben wat over het plein gelopen, waar verder overigens weinig valt te zien. Bij de Starbucks nog een koffie gedronken en vervolgens met een taxi terug naar het hotel. Daar vervolgens gedoucht en de bagage bij elkaar gezocht en vervolgens naar de lobby van het hotel om te wachten op vertrek.

Tegen vier uur vertrokken we met de bus naar het vliegveld. Onderweg daarheen meldde Marc ons al dat de groep in 2-en zou worden gesplitst en we in 2 vliegtuigen zouden gaan. Een groep van 21, waar wij ook in zaten en een groep van 6. Een heel gezin en een half gezin. De toestellen zouden 10 minuten na elkaar vertrekken. Op het vliegveld was het een chaos. Uiteindelijk zijn van de 21 mensen er 19 ingecheckt. Van de andere 2 klopte de naam niet en dat was precies de andere helft van het halve gezin van de groep van 6 die nu met 8 waren. Er was een hoop heen en weer gebel door Marc met het reisbureau om 1 en ander te regelen. Helaas konden de 8 ook niet mee met de andere vlucht en zij bleven in Chengdu achter, opgevangen door onze lokale gids daar, Melissa. Rond 21:30 kwamen we aan op het vliegveld van Lijiang. Dat zag er ook nog vrij nieuw uit, zo nieuw zelfs dat er nog geen fatsoenlijke weg was van het vliegveld naar de stad. Het eerste deel ging via een hobbelige modderweg. Na anderhalf uur waren we in het hotel, een erg luxe hotel buiten het oude deel van de stad. Na de sleutel te hebben gekregen zijn we snel naar bed gegaan om bij te komen van deze lange vermoeiende dag. Verder bleek nu ook dat de overige 8 van de groep een dag langer in Chengdu bleven en op vrijdag naar Kunming zouden vliegen en vandaar met een bus naar Dali zouden gaan op dezelfde dag als wij, zij slaan dus Lijiang over.

De volgende morgen zijn we Lijiang gaan verkennen. In eerste instantie zijn we gaan lopen. Onderweg kreeg Hilleke het benauwd, we zitten hier namelijk op 2400 meter hoogte. Ze is toen met een taxi naar de oude stad gegaan en de rest is verder gaan lopen. Totdat Marc doorkreeg dat het nog wel een heel eind was en we toen ook met een busje verder zijn gegaan. Later bleek dat we helemaal verkeerd zijn gelopen en de oude stad slechts op zo'n 1,5 km lopen van het hotel lag. We hadden met Hilleke bij de KFC afgesproken, maar daar blijken er dus 2 van te zijn. Uiteindelijk hebben we elkaar gevonden bij de waterwielen waar Lijiang om bekend staat. In het oude Lijiang zijn vele kanaaltjes met bruggetjes etc. en het wordt daarom ook wel het "Venetië van het Oosten" genoemd. Het is een leuk stadje om doorheen te lopen. Marc heeft ons een stuk op weg geholpen en daarna ging iedereen zelf verder dwalen door de nauuwe straten van het stadje. Gelukkig is het hier niet zo warm als in de voorgaande plaatsen, zo ergens rond de 25 graden of zo. We hebben een groot deel van de dag door het stadje gestruind langs de vele winkeltjes en over een markt. In deze streek wonen ook de Naxi, een minderheid, met een eigen klederdracht en ze gebruiken ook nog het enige nog levende hiërogliefenschrift ter wereld. In de middag zijn we met een taxi naar het Zwarte Draken meer gegaan waar we wat hebben gewandeld rond het meer. We hadden voor het eten 's avonds afgesproken in een restaurant waar ze behalve chinees eten ook pizza, spaghetti etc hadden. Bijna iedereen heeft daar dus westers gegeten. Na het eten zijn we nog wat door de door lantarens verlichte straten van Lijiang gelopen alvorens we met een taxi terug naar het hotel zijn gegaan.

Vrijdag zijn we vroeg opgestaan omdat Marc vroeg wilde vertrekken zodat wij eerder in Dali zouden zijn dan de andere 8 van de groep. Ondanks dat het slechts 180 km is hebben we er zo'n 5 uur over gedaan. Even na 1 uur waren we in Dali. Onderweg was men bezig met de weg waardoor het allemaal niet echt opschoot en vlak voor Dali was een ongeval gebeurd wat ook ophield. We waren nog maar net een klein half uur in het hotel toen de 8 anderen van de groep arriveerden. Eindelijk waren we weer compleet. Vervolgens hebben we met z'n allen in het hotel gelunched en voor daarna hadden we een massage geregeld. Dat is iets waar dit hotel om bekend staat. De massage duurde zo'n anderhalf uur. Het begon met een bad met bloemblaadjes en vervolgens werden we gebeukt, geslagen en gekneed. Soms was eea wel pijnlijk maar wel leuk om eens te hebben meegemaakt. Na de massage nog even in de lobby gezeten en vervolgens met een deel van de groep gaan eten bij Jim's Peace Cafe. Jim spreekt een beetje Nederlands, hij was ooit getrouwd met een reisleidster van Djoser. Na het eten hebben we nog even door Dali gelopen. Dat is overigens niet veel anders dan Lijiang dus we hadden het al snel gezien en zijn met een taxi naar het hotel terug gegaan.

Voor zaterdag had Marc een toer door het platteland in de omgeving van Dali geregeld via Jim van het restaurant van de vorige avond. Om 9 uur vertrokken we met 2 kleine busjes naar een klein plaatsje in de buurt van Dali om daar een lokale markt te bezoeken. Hier werden voornamelijk dieren, zowel dood als levend en groenten etc verkocht. Vissen bijvoorbeeld zwommen in een bak en werden vervolgens levend in een plastic zak gedaan en verkocht. Die gingen dus onderweg dood. Weet je wel zeker dat het vers is. Verder zagen we een grote bak met ingewanden van kippen die even daarvoor waren geslacht. Hier hebben we een tijdje rond gelopen en vervolgens zijn we een stukje door dat dorp gelopen en zijn we bij een kaasboer gaan kijken waar ze kaas maken door het om stokken te wikkelen. Verder zijn we nog bij een aantal huizen binnen geweest om te zien hoe de mensen leven. Vervolgens hebben we een kort tochtje gemaakt met een paard en wagen. Aansluitend daarop zijn we naar het Erhai meer gegaan om met een boot over het meer te varen naar een dorpje aan de overkant. Jim had ook een lunch geregeld en die hebben we op de boot opgegeten. In het dorpje aan de overkant van het meer zijn we op een, zoals Marc het noemde, kippenwagen gegaan. Een soort vervoermiddel dat we in Nederland niet kennen en het midden houdt tussen een tractor en een kleine vrachtwagen. In twee groepen, eerst de kinderen daarna de volwassenen, werden we naar een 400 jaar oude tempel gereden. Terwijl de ouders werden opgehaald werd Marc door de kinderen onder handen genomen, hij kreeg staartjes in zijn lange haar en mascara op. In de tempel kregen we thee aangeboden. Na deze ceremonie hebben we nog een ander huis bekeken waarna een wandeling door de maïs en rijstvelden hebben gemaakt. De wandeling eindigde bij de praktijk van een dokter die in zijn carrière al zo'n 1500 kinderen ter wereld had geholpen. Hij demonstreerde precies hoe een bevalling in zijn werk gaat en wat hij dan allemaal doet. Erg leuk om te zien hoe eea hier in China op het platteland in een simpel 'ziekenhuis' gaat. Daarna was het weer tijd om met de kippenwagen terug te gaan naar de boot en het meer weer over te steken naar Dali. Vandaar zijn we met de busjes terug gegaan naar het hotel. Met een aantal anderen van de groep hebben we in het hotel gegeten.

De volgende dag vertrokken we om 8 uur na het ontbijt voor de busrit naar Kunmimg. We reden door bergachtig gebied. Onderweg hebben we 1 toilet stop gemaakt en na totaal zo'n 5 uur bussen waren we rond 1 uur bij het hotel in Kunming. We hadden eindelijk eens een 3 persoons-kamer. Meestal was er een bijzetbed voor Ciska. Na het inchecken in het hotel zijn we naar het park gelopen. Niet zo ver lopen van het hotel. Met het grootste deel van de groep eerst gegeten bij de Dicos, de Chinese versie van Mc Donalds. Daarna zijn we door het uitgestrekte park gaan lopen. De kinderen hebben nog een uur gewaterfietst terwijl de volwassenen wat zijn gaan drinken. Net als in vele andere parken waar we in andere steden al waren geweest waren hier nu ook weer overal mensen aan het zingen, dansen etc. Meestal met versterkers dus het hele park was een kakofonie van geluiden. Ook hebben een aantal van de kinderen van de groep mee gedanst tot groot genoegen van de Chinezen. We hebben een tijd door het park gelopen. We hadden met een groot deel van groep om 7 uur gereserveerd bij een restaurant maar om half zes hadden we het park wel gezien. We zijn er toen eerst gaan drinken en vervolgens hebben we wat van de kaart besteld. We hebben uitstekend gegeten. Tegen het einde kwam Marc ook langs om te zeggen dat de excursie naar het Stenen Woud de volgende dag niet door kon gaan. De groep die dezelfde reis een dag eerder doet had namelijk het vliegtuig gemist omdat het zo verschrikkelijk druk was op de wegen van/naar het Stenen Woud dat ze uren in de file hebben gestaan. Marc wilde dat risico niet lopen. Het was wel jammer dat het niet door kon gaan want het schijnt wel erg mooi te zijn. Een klein voordeel is wel dat we dan de volgende dag kunnen uitslapen. Na het eten zijn we terug gelopen naar het hotel.

De volgende dag zouden we 's middags om 6 uur naar Guilin vliegen en vandaar nog zo'n anderhalf uur met een bus naar Yangshuo. Ivm de verwachtte drukte wilde Marc al om 2 uur vanaf het hotel vertrekken. De hele ochtend hadden we dus nog om vrij in Kunming te besteden. Als eerste hebben we een postkantoor gezocht om eindelijk de kaarten te kunnen versturen. Het kostte wat moeite om uit te leggen wat we zochten maar uiteindelijk is het gelukt. Daarna hebben we nog wat gewinkeld in het winkelcentrum bij het hotel. Om 1 uur waren we terug in het hotel en toen bleek dat de vlucht vertraging had en pas om 20:45 zou gaan en we pas om 5 uur vanaf het hotel zouden vertrekken. Vervolgens zijn we met nog wat anderen van de groep naar de vogel- en dieren markt gelopen. Daar worden allerlei huisdieren verkocht die allemaal in veel te kleine kooitjes worden gehouden. Soms met wel 10 kanaries in een kleine kooi. Behalve dieren waren en ook planten en andere spullen te koop. Vervolgens weer terug gelopen naar het hotel.

Om vijf uur vertrokken we met een bus naar het vliegveld. Echt druk was het niet en na een half uur waren we al op het vliegveld. Al vrij snel waren we ingecheckt. Maar we moesten nog lang op Marc wachten die nog van alles aan het regelen was. Vervolgens zijn we naar een restaurant op het vliegveld gelopen. Daar vertelde Marc ons dat de vlucht nog langer vertraagd was en het nog niet duidelijk was hoe laat we zouden vliegen. Het toestel moest namelijk uit Peking komen en daar was het erg slecht weer zodat het toestel daar niet kon vertrekken. We kregen eten van de maatschappij aangeboden en een overnachting in een hotel. Na het eten, wat overigens niet echt iets bijzonders was, zijn we met een bus naar het hotel gebracht. Dat zag er niet al te best uit. Onze kamer was nog geen eens schoon gemaakt. En er stonden maar 2 bedden en de kamer was zo klein dat er geen eens een derde bij kon. Arjan is bij de balie gaan klagen en de kamer is vervolgens direct schoon gemaakt. We moesten wel standby blijven want we konden ieder moment gewekt geworden om naar het vliegveld te gaan. Ciska heeft bij Els geslapen en haar broer heeft helemaal niet geslapen. Even na 12-en werden we gewekt dat de bus klaar stond die ons naar het vliegveld zou brengen. Daar aangekomen was het vliegveld helemaal verlaten. Nog nooit zo'n uitgestorven vliegveld gezien. Bij de gate moesten we nog even wachten voor we met een bus naar het toestel werden gereden. We moesten nog lang wachten voor we vertrokken wat we uiteindelijk pas om 2:20 deden. De vlucht naar Guilin was maar kort en we landen er om 3:45. Wachten op de bagage en vervolgens nog anderhalf uur in een bus naar het hotel in Yangshuo waar we tegen 6 uur 's ochtends aankwamen, het begon inmiddels al licht te worden. In de bus melde Marc dat we een nacht langer in Yangshuo zouden blijven en Guangzhou zouden overslaan en direct vanuit Yangshuo naar Hongkong zouden gaan. De rest van de ochtend konden we slapen.

Nadat we 's ochtends nog wat hadden geslapen na de lange en vermoeiende reis van Kunming naar Yangshuo heeft Marc ons aan het begin van de middag laten zien wat er allemaal in Yangshuo is te doen. Waar zijn de eettentjes, waar is de supermarkt etc. In Yangshuo was het benauwend heet. Tegen de 40 graden en een luchtvochtigheid van zo'n 90%. Van de geringste inspanning, zelfs ademhalen, liep het zweet langs je lichaam. We blijven drie dagen in deze hitte. Dan was het in de vorige drie plaatsen toch beter uit te houden maar die lagen dan ook een stuk hoger. Dat wordt dus meerdere malen douchen en omkleden per dag. We dachten in eerste instantie dat we nog voldoende kleren hadden t/m Hong Kong, maar dat gaan we niet redden dus hebben we wat extra kleding laten wassen in het hotel. Na de introductie van Yangshuo hadden we 's middags een kookworkshop. Hier leerden we diverse Chinese gerechten te bereiden die we daar ook hebben opgegeten. Dat was een groot succes en erg leuk om te doen. Na deze workshop hoefden we dus niet meer te eten. 's Avonds hebben we een lichtshow op de Li rivier bekeken, de Impression Sanjie Liu. Een ruim een uur durende lichtshow in het donker op de rivier met zo'n 600 acteurs van dezelfde regisseur als van de opening van de Olympische Spelen in 2008 in Peking. Met zang, dans en diverse optredens op en langs het water. Na deze indrukwekkende show zijn we terug gegaan naar het hotel.

De tweede dag in Yangshuo zijn we begonnen met bamboerafting op een rivier. Rafting klinkt heftig, maar eigenlijk is het relaxed op een bamboevlot op stoeltjes onder een parasol over de rivier voortgepeddeld worden door een ijverige Chinees. Bij aankomst werd het busje bestormd door vrouwen die ons een soort van grote fietspomp wilden verkopen. We hadden in eerste instantie geen idee wat het het waren, maar het bleken pompen te zijn waarmee je het water van de rivier kon opzuigen om elkaar daarmee te bespuiten. De meeste kinderen hadden wel zo'n ding en na afloop kwamen de meesten van hen dan ook helemaal doorweekt aan. Het enige woeste onderweg waren een aantal kleine stroomversnellingen waar het vlot vanaf dook. Soms bleef hij echter vast zitten en dan had de Chinees de grootste moeite om hem weer vlot te krijgen. Wij heben hem niet geholpen omdat we geen zin hadden in natte kleding. We hebben zo'n anderhalf uur relaxed voortgedobberd voor we aan het einde waren waar de busjes weer klaar stonden om ons naar het hotel terug te brengen. De chauffeurs waren echter niet zo blij met al die natte kinderen op hun banken. Met wat vloerbedekking en plastic zakken is eea opgelost.

Weer terug in het hotel hebben we bij een bakkerij gelunched alvorens we 's middags een kalligrafieles hadden. Hier hebben we een uur van een mevrouw les gehad in het schrijven van diverse Chinese tekens, onder andere de cijfers 1 t/m 10 en nog wat tekens. Ook heeft ze voor iedereen de naam opgeschreven in het Chinees. Na deze leuke oefening weer terug naar het hotel.

Aan het einde van de middag hadden we een vaartocht over de rivier de Li door het karstgebergte. Deze tocht duurde zo'n 2 uur en daarna hadden we een heerlijk Chinees diner. Na deze maaltijd was het inmiddels donker geworden en kregen we een demonstratie aalscholvervissen. Hierbijvaart de visser op een bamboevlot met een aantal aalscholvers. Deze vogels gaan het water in om vissen te vangen, echter hun keel is met een touw deels dichtgebonden zodat ze de grote vissen niet door kunnen slikken, alleen de kleinere. Als ze een vis hebben gevangen haalt de visser ze aan boord en laat hij de aalscholver de vis uitspugen in een mand en gooit hij de vogel vervolgens terug in het water om opnieuw een vis te gaan vangen. De visser heeft meerdere aalscholvers en binnen 20 minuten heeft hij zo een behoorlijke vangst binnen. Na deze excursie zijn we terug gegaan naar het hotel.

De volgende dag hadden we voor de ochtend een fietstocht door de omgeving van Yangshuo gereserveerd en voor in de middag een Tai Chi workshop in een park. Om half negen verzamelen in de lobby van het hotel en toen bleek dat er diverse mensen uit de groep ziek waren, inclusief Marc. Waarschijnlijk iets met het eten van de vorige dag. We liepen even later naar de fietsverhuurder en even later zaten we allemaal op een fiets en reden we in de hitte door Yangshuo. Al snel verlieten we het stadje en reden we door de landelijke omgeving door het karstgebergte met zijn bijzonder gevormde bergen. Voor Hilleke bleek het al snel te zwaar en bij de eerste stop is ze dan ook afgestapt. Ze is even later met een auto van de verhuurder opgehaald. In Yangshuo heeft ze een extra tas gekocht omdat we maar 2 stuks bagage hadden en onze grote koffer te zwaar is. En verder heeft ze alvast de bagage uitgezocht en ingepakt voor de lange reis morgen naar Hong Kong. Arjan en Ciska zijn wel doorgegaan. We hebben nog een aantal stops gemaakt, onder andere bij een familie thuis. Hier kregen we heerlijk fruit aangeboden. Het zag er uit als een appel, maar het was zo sappig als een peer en de beet was die van een nog niet helemaal rijpe peer. Geen idee wat het was, maar het was erg lekker. We reden uiteindelijk door naar Moon hill. Dit is een berg met bovenin een groot rond gat die wel wat op de maan lijkt. Na eerst wat te hebben gedronken zijn we de berg gaan beklimmen. Er is een trap van zo'n 800 treden naar het gat. Arjan had het halverwege wel gehad en is terug gegaan, het is veel te heet voor zo'n inspannende klim. Ciska is wel helemaal naar boven gegaan. Nadat iedereen weer terug was hebben we in het restaurantje bij de Moon hill geluncht. Na de lunch zijn we via een kortere weg weer terug gefietst naar Yangshuo. Even na 2 uur waren we weer terug in het hotel. De Tai Chi les begon om 3 uur, maar die hebben we laten schieten zoals vele anderen van de groep. Daar hadden we na de inspannende ochtend geen zin meer in. We hebben onze van zweet doorweekte kleding uitgedaan en hebben een heerlijke verfrissende douche genomen. De rest van de middag niet veel meer gedaan dan een beetje uitrusten op de kamer. 's Avond om 6:15 zijn we naar een restaurant gelopen voor het afscheidsetentje. Voor Marc hadden we een nieuwe geldbuidel gekocht en iedereen had geld gegeven voor hem als fooi. Verder hebben we een foto van alle kinderen gegeven. Het eten werd betaald door Djoser. Na het eten zijn we terug gelopen naar et hotel. Onderweg hebben we nog inkopen gedaan voor het ontbijt en de lunch voor de volgende dag in de bus naar Shunde. Daarna vroeg naar bed want we moeten vroeg op.

De laatste dag in China moeten we vroeg op, Marc wilde om 6:50 vertrekken. Hij wilde namelijk de boot van drie uur naar Hong Kong halen en had speciaal een snellere bus besteld zodat we op tijd in de haven van Shunde zouden zijn. We vertrokken echter pas om 7:10. De bus reed inderdaad snel door en het grootste deel van de reis reden we over een snelweg, Een kort stukje moest door een aantal dorpen heen en dat kostte erg veel tijd. Dit omdat de snelweg nog niet helemaal af was. Uiteindelijk kwamen we weer op de snelweg terug en konden we door rijden naar de haven. Met een paar plas stops onderweg waar we ook nog drinken konden inslaan zijn we vrij snel doorgereden naar de haven. Uiteindelijk waren we rond 13:15 in de haven. Daar moesten we eerst nog een uur wachten voordat we door de douane kunnen, we verlaten nu officieel China. Hong Kong heeft nog steeds een aparte status. Het heeft ook eigen geld, de Hong Kong dollar. Na de douane moesten we nog even wachten voor we aan boord konden. Dat konden we om 14:45. Even na drie uur vertrok de boot, het is een draagvleugelboot en met hoge snelheid voeren we richting Hong Kong. Even na vijf uur meerden we aan in de haven. Vervolgens moesten we door de douane en konden we onze bagage gaan ophalen. Daarna met een bus in zo'n 20 minuten naar het Pandahotel. Daar hebben we ingecheckt en vervolgens hebben we afscheid genomen van Marc. Hij vliegt namelijk zaterdagochtend terug naar Peking om daar zondagmorgen zijn 2e Djoser junior reis op te halen van het vliegveld voor precies dezelfde rondreis. Vervolgens zijn we naar onze kamer op de 27e verdieping gegaan. Dan denk je een goed uitzicht te hebben, maar het hotel is omgeven door nog veel hogere wolkenkrabbers. We zijn 's avonds met de metro, die vlakbij het hotel een halte heeft, naar het Hardrock Café gegaan. Dat was makkelijk te vinden. We moesten een klein uur wachten voor we een tafel konden krijgen. In die tijd hebben we in de winkel t-shirts gekocht en aan de bar wat gedronken. Na het eten zijn we met de metro weer terug gegaan, even na 11-en waren we weer in het hotel.

De laatste dag van de vakantie zijn we begonnen met uitslapen. We weinig zin om nog verder iets te doen. Voor in de middag was namelijk nog een rondrit door Hong Kong gepland met een bus die ons in de avond bij het vliegveld zou afzetten voor de vlucht terug naar Nederland. We hebben in het Pandacafé ontbeten en daarna zijn we naar het zwembad gegaan waar we nog een uur hebben kunnen zwemmen in het enige zwembad van deze reis. Om half twaalf zijn we eruit gegaan en hebben we de bagage ingepakt en in de kamer naast ons gezet wat de verzamelkamer was voor de bagage van iedereen. Vervolgens hebben we nog wat door het winkelcentrum onder het hotel rondgelopen en wat gegeten. Ciska voelde zich niet zo lekker en heeft niet gegeten. Meerdere mensen uit de groep voelden zich overigens niet zo lekker deze dag. De rondrit begon om half drie en we hebben wat in de lobby rondgehangen tot het zover was. Tegen half drie zijn we met de bagage naar beneden gegaan en hebben die in de bus geladen. Omdat Marc al weg was naar Peking hadden we een andere, lokale, gids; Mathew. Tijdens de rondrit vertelde hij veel over het leven in een stad als Hong Kong. Als eerste zijn we door het drukke verkeer naar The Peak gereden. Een berg (heuvel) op Hong Kong Island vanwaar een magnifiek uitzicht wordt geboden over de wolkenkrabbers van Hong Kong Island en Kowloon. We hebben hier een half uur doorgebracht. Daarna zijn we met de bus weer naar beneden gegaan en zijn we naar Aberdeen gegaan, de oude visserswijk die door een kanaal wordt doorsneden. Hier hebben we een rondvaart op een sampan door de haven gemaakt. Hilleke en Ciska zijn niet meegegaan omdat Ciska nog steeds misselijk is en het dus niet verstandig is om aan boord te gaan van een wiebelend bootje. De rondvaart ging tussen de diverse vissersschepen door die hier in de haven liggen en waarop nog complete families wonen. Er zijn er overigens wel een stuk minder als een aantal jaren terug omdat de overheid de visserij in verband met de milieu overlast probeert terug te dringen. Sommige schepen zien een er slecht uit en je moet er niet aan denken dat je daar als familie op moet wonen. Na de rondvaart zijn we met de bus naar Stanley gereden voor een bezoek aan de beroemde Stanley market. Ook hier zijn Hilleke en Ciska achtergebleven omdat Ciska weer moest overgeven. De laatste dagen zijn wel meer kinderen ziek, waarschijnlijk begint de vermoeidheid en toch wel inspannende reis zijn tol te eisen. Dit ongetwijfeld ook door het warme en benauwde klimaat waarbij je ook steeds airco in en uitgaat. De markt was overigens niet zo bijzonder. Hoofdzakelijk kleding, souvenirs, schilderijen enz. Geen vlees, groente, fruit of kruiden. Na het bezoek aan de markt zijn we terug gereden naar het hotel om daar de twee gezinnen die langer blijven af te zetten. Bij het hotel hebben we afscheid genomen van de twee gezinnen en vervolgens zijn we naar het vliegveld gereden.

Even na 8-en waren we op het vliegveld, ruim op tijd voor de vlucht van 11 uur. We waren snel ingecheckt en vervolgens door de douane. Daarna heeft Hilleke nog pillen tegen de misselijkheid voor Ciska gekocht. Met een soort metro moesten we vervolgens naar de gate. Even later konden we aan boord gaan en om 11 uur vertrokken we voor de ruim 11 uur durende vlucht naar Amsterdam. Tijdens de vlucht hebben we niet zo veel geslapen, Ciska wel gelukkig. Zij heeft zo'n 5 uur geslapen. We landden een half uur eerder dan verwacht, om 4:45, op Schiphol. We moesten wel lang op de bagage wachten. Zou je niet verwachten op een verder nog erg rustig vliegveld. Ondertussen heeft Arjan alvast kaartjes gekocht voor de trein naar Barendrecht. Toen uiteindelijk iedereen van de groep zijn bagage had hebben we afscheid van elkaar genomen en is iedereen zijns weegs gegaan. Wij zijn naar het station gelopen vanwaar de trein naar Rotterdam even na 6 uur vertrok. Om 7 uur waren we op Rotterdam CS en vandaar met de trein naar Barendrecht waar we al snel aankwamen. Daar stond de auto geparkeerd en was het nog een klein stukje rijden naar huis waar we even na 8:00 uur aankwamen. Het einde van een mooie, vermoeiende reis door China waarbij we gelukkig uitstekend weer hebben gehad. Altijd warm, soms te warm, en geen regen van betekenis.