Vakantie Zuidelijk Afrika 2022

Woensdag 27 juli zijn we weer vertrokken uit Swakopmund en in noordelijke richting langs de kust naar Twyfelfontein gereden. Een afstand van meer dan 400 km waarbij we wel zijn omgereden om onderweg nog het één en ander te bezoeken. Deze kust is ook bekend onder de naam Skeleton Coast door de vele schepen die hier zijn vergaan. Eén ervan is het Angolese vissersschip Zeila dat werd versleept naar India om gesloopt te worden maar onderweg op 25 augustus 2008 losbrak en op de kust liep bij Hentiesbaai. Nadat we vanaf het strand het wrak hadden bewonderd zijn we naar Cape Cross gegaan. Hier zijn duizenden zeehonden te zien die op de kust liggen en in de oceaan zwemmen, een indrukwekkend gezicht. Er zijn wandelpaden aangelegd zodat je gemakkelijk langs de zeehonden kan lopen om ze te bekijken.

Vanaf Cape Cross moesten we eerst weer een stuk terug rijden om ten noorden van Hentiesbaai de kust te verlaten richting Twyfelfontein. Onderweg zijn we gestopt in Uis om bij een leuk restaurantje, Cactus & Coffee geheten, wat te drinken. We zijn hier ongeveer een uur gebleven waarna we de laatste 150 km hebben gereden over vaak slechte wegen naar onze volgende overnachtingsplaats, de Twyfelfontein Country Lodge in Twyfelfontein in Damara Land. Mooi gelegen tegen een rots hadden we hier twee lodges met een mooi uitzicht over het landschap.

Voor de volgende dag hadden we een dry-river tour geboekt waarbij we in een jeep onder leiding van een gids door de droge bedding van de Aba-Huab rivier op zoek zijn gegaan naar de woestijn olifant. Het vinden van de olifanten was niet zo eenvoudig, ze lieten zich niet echt zien. Pas na zo'n 4 uur rijden kwamen de eerste olifanten tegen, maar in die tijd wel al veel andere dieren gezien. Eigenlijk het eerste echte wild deze vakantie, totnutoe hadden we behalve vogels nog niet heel veel dieren gezien.

Na de dry-river tour in de middag een bezoek gebracht aan het Damara Living Museum. Hier laten mensen van de Damara stam zien hoe ze in vroeger tijden leefden. Hoe ze planten en andere dingen uit de natuur, waaronder olifanten poep, gebruiken als medicijn. Ook het maken van vuur, bier, kleding en gereedschappen werden getoond. Het geheel werd afgesloten met een dansvoorstelling.

Niet ver van Twyfelfontein zijn ook de Organ Pipes en de Burnt Mountain te vinden. Voor N$250, ±€15, pp kun je beide bezoeken. We vonden dat achteraf gezien erg duur voor wat er geboden werd. De "Orgelpijpen" is een groep basaltkolommen die zo'n 150 miljoen jaar geleden gevormd is doordat gesmolten lava in een leisteenformatie is gelopen. Door erosie zijn deze basaltkolommen zichtbaar geworden.

De "Verbrande Berg" is zo'n 120 miljoen jaar geleden ontstaan doordat stollingsgesteente zwart koolstofhoudend leisteen binnendrong. Door de hoge temperatuur van het stollingsgesteente werd de leisteen gebakken. Door deze indringing verdwenen de organische delen van de leisteen en bleef een verkoolde zwarte massa achter waar de berg zijn naam aan heeft ontleend.

Na twee nachten in Twyfelfontein zijn we weer verder getrokken. Niet ver van de lodge is het Petrified Forest, zo'n 50 km ten westen van de plaats Khorixas. Hier moesten we ook N$250 pp betalen voor de toegang, maar dat was een stuk beter besteed dan die van een dag eerder bij de Organ Pipes en de Burnt Mountain. Onder leiding van een gids zijn we door het park gelopen. De gids sprak Zuid-Afrikaans en wij Nederlands en we konden elkaar probleemloos begrijpen.

Het gefossiliseerde hout is zo'n 280 miljoen jaar oud. Oorspronkelijk groeiden de bomen hier niet, maar ze zijn tijdens één van de vele ijstijden door een watervloed hierheen gevoerd. De bomen zijn bedekt door het zand en de modder wat ook meekwam met het water. Hierdoor zijn de bomen niet vergaan. Door de enorme druk zijn gedurende miljoenen jaren de structuren van het hout opgelost door kiezelzuur en vervangen door kwarts.

In het park zijn ook vele welwitschia planten te zien, het is de nationale plant van Namibië en deze plant heeft maar twee grote bladeren en hij kan wel 2000 jaar oud worden. De Zuid-Afrikaanse naam is dan ook "Twee blaar kan nie dood nie". Bijzonder is dat deze plant familie is van de denneboom. In sommige planten is ook een klein soort denneappel te zien.

Na het bezoek aan het Petrified Forest zijn we verder gegaan naar onze volgende overnachtingsplaats bij het Etosha National Park. Onderweg hebben we in Khorixas bij een supermarkt wat inkopen gedaan voor een lunch onderweg. Langs de weg zijn regelmatig picknickplaatsen, maar de meeste staan helaas in de brandende zon zonder enige vorm van schaduw, soms alleen wat schaduw van een paar bomen. Wij vonden er toevallig één bij de kruising van de C39 met de C35 met een dakje waar we onze lunch hebben genuttigd.

Na de lunch zijn we naar het Etosha Safari Camp gereden, ten zuiden van het beroemde Etosha Park, waar we twee leuke huisjes hadden. Het was een heel leuke plek en eigenlijk jammer dat we hier maar één nacht waren. In de douche leek het of je onder de slurf van een olifant stond te douchen. We hebben 's avonds ook in het restaurant van het kamp gegeten waarbij er ook een optreden was van een muziekgroep.

De volgende dag was toch wel één van de hoogtepunten van deze vakantie, met de auto door het Etosha National Park. Bij de ingang van het park, Anderson Gate, moesten we ons registeren en een stuk verderop in Okaukuejo moesten we de entree tot het park betalen. Daar hebben we bij een supermarktje nog wat inkopen gedaan voor de dag en een kaart van het park gekocht. De Etosha Pan beslaat een groot gedeelte van het oostelijke deel van het park. Dit is een grote zoutvlakte, het woord 'Etosha' betekent 'Grote Witte Plaats'. Tijdens de tocht door het park hebben we een grote diversiteit aan dieren kunnen zien waaronder jakhalzen, zebra's, wildebeesten, springbokken, giraffes, olifanten enzovoort, echt fantastisch!

Na een schittererende self-drive toer door het park reden we rond zonsondergang het park uit aan de oostkant voor onze volgende overnachting in het Onguma Forest Camp in het aan Etosha grenzende Onguma Game Reserve. We zaten twee nachten in het Onguma Forest Camp waar we drie tours hebben geboekt. Een ochtend gamedrive door Etosha, een sundowner tour en een bush wandeling.

De volgende morgen vroeg op voor een gamedrive door Etosha, het ontbijt was al om 6:15. Een half uur later zijn we vertrokken naar Etosha, het was echter erg koud zo vroeg in de ochtend dus we kregen dekens om onder te zitten tijdens de rit in de open auto. Onder leiding van een ranger, Viktor, zie je meer dieren dan als je zelf door het park rijdt. Zij weten hoe de dieren bewegen, kunnen de sporen lezen en hebben contact met andere rangers over waar welke dieren te zien zijn. Tijdens deze ochtend gamedrive hebben we weer een veelheid aan dieren mogen aanschouwen waaronder leeuwen, dwergmangoesten, een jachtluipaard, dik-diks en vele anderen.

Rond 12:15 waren we weer terug bij de lodge en hebben we geluncht, de rest van de middag hebben we bij het zwembad en op het terras gezeten en genoten van de dieren die bij de waterpoel kwamen drinken. Aan het einde van de middag hadden we een sundowner, een gamedrive tijdens zonsondergang met stops voor foto's en hapjes en een drankje. Tegen 7 uur, toen het al redelijk donker was geworden, waren we weer terug bij de lodge voor het diner.

De volgende ochtend, 1 augustus, Arjans verjaardag, wederom vroeg opgestaan om onder leiding van Viktor een wandeling door het Onguma Game Reserve te maken. Om ons te beschermen tegen al te opdringerige wilde dieren had hij een geweer meegenomen. Maar hij zei dat hij deze nog nooit heeft hoeven te gebruiken. Voor we gingen wandelen gaf hij ons nog wat instructies wat te doen mochten we toch wilde dieren tegenkomen. Dus al wandelend gingen we op zoek naar de kleine dingen in plaats van de grote dieren.

Eenmaal terug bij de lodge na de wandeling hebben we ontbeten en vervolgens zijn we vertrokken voor de lange rit van zo'n 450 km naar Rundu, een plaats helemaal in het noorden van Namibië aan de Okavango rivier die hier de grens vormt van Namibië en Angola. Er is geen direct weg vanaf Etosha naar Rundu, als eerste moesten we een stuk zuidwaarts naar Grootfontein waar we de lunch hebben genuttigd bij de Purple Fig Bistro, een leuk en gezellig restaurant waar we zo'n 1,5 uur zijn gebleven. Rond 2 uur zijn we vertrokken voor de laatste 280 km naar Rundu waar we rond 17:15 aankwamen bij het Hakusembe River Lodge.

De Hakusembe River Lodge ligt op een mooie locatie aan de Okavango rivier en de lodge met een fraai aangelegde tuin. 's Avond hebben we in het restaurant gegeten warbij Hilleke had gezegd dat het Arjans verjaardag was. Hij kreeg een taartje bij de koffie en hij werd toegezongen door het personeel.

We zijn slechts één nacht in de Hakusembe River Lodge gebleven. Na het ontbijt hadden we echter eerst nog een boottocht op de Okavango rivier om hoofdzakelijk vogels te spotten. Tijdens de onegeveer 2 uur durende boottrip hebben we heel wat mooie vogels gezien en behalve vogels kwamen we ook nog een krokodil tegen.