Vakantie Zuidelijk Afrika 2022

Na de boeiende boottocht hebben we onze spullen gepakt en rond 11:15 zijn we vertrokken naar onze volgende bestemming, het Popa Falls Resort bij Divundu. Onderweg eerst in Rundu nog getankt en wat boodschappen gedaan voor een lunch onderweg. De Popa Falls liggen in het Popa Game Park aan het begin van de Caprivistrook, een 30 km brede en zo'n 450 km lange strook land waar Namibië ligt ingeklemd tussen Angola en Botswana. Deze strook loopt door tot het 4-landen punt waar Namibië, Botswana, Zimbabwe en Zambia elkaar ontmoeten.

Rond een uur of 3 kwamen we aan bij het Popa Falls Resort. We hadden twee mooie ruime huisjes, Ciska had er één voor haar zelf en regelmatig lag er een krokodil voor haar huisje, een eigen waakkrokodil zeg maar. Alleen had je er niet veel aan, zodra er iemand in de buurt kwam vluchte hij weg. De rest van de middag wat gewandeld door het park. 's Avonds gegeten in het restaurant, het personeel was niet erg klantvriendelijk, het eten in het restaurant was ook niet veel bijzonders helaas. We kregen eerst het hoofdgerecht, een taai stuk koedoe, en daarna het voorgerecht.

Voor de volgende dag hadden we twee trips geboekt bij de receptie, een boottocht op de Okavango rivier en een gamedrive in het Bwabwata National Park. Tijdens de boottocht hebben we diverse vogels gezien, verder voornamelijk nijlpaarden en krokodillen.

Na de boottocht hebben we geluncht en in de loop van de middag hebben we een gamedrive gedaan door het Bwabwata National Park. Dit is een heel groot nationaal park, het tweede in grootte van het land. Wij hebben dan ook maar een klein gedeelte gezien tijdens de gamedrive, namelijk het gedeelte ten zuid-oosten van Popa Falls, dit heet de Mahango Core Area en grenst aan Botswana.

Donderdag 4 augustus zijn we vertrokken naar onze laatste lodge in Namibië, Namushasha River Lodge ten zuiden van Kongola aan de Kwando rivier. Een rit van zo'n 230 km over de B8, een goed geasfalteerde weg, waar we ongeveer 3 uur over hebben gedaan. De Namushasha River Lodge ziet er een stuk beter dan het Popa Falls Resort. We hadden twee kamers naast elkaar met uitzicht op de Kwando rivier. Na aankomst hebben we er geluncht, er waren helaas wel veel wespen. De rest van de middag niet veel meer gedaan. Hilleke en Ciska hebben nog een stukje gewandeld waarbij ze op het pad een nijlpaard zagen. Deze dieren kunnen mensen doden, dus ze zijn rechtsomkeert gegaan. Op diverse plaatsen op het terrein hangen ook bordjes om te waarschuwen voor krokodillen en nijlpaarden.

De volgende dag zijn we met de auto op pad gegaan, op slechts een paar kilometer ten zuiden van de lodge ligt het Lizauli Traditional Village. Hier wordt toeristen getoond hoe de mensen leven in dit gebied en wordt iets van de Kavango cultuur getoond. Echter toen we aankwamen was het dorp gesloten en was er niemand te zien. We hebben wat rond gelopen tot we een vrouw zagen. Zij heeft meer mensen opgetrommeld en al snel was het dorp open en vol met mensen. We kregen een rondleiding met uitleg door het dorp en het eindigde met een muziek en dansvoorstelling. De mannen speelden op de instrumenten en de vrouwen dansten. Bij vertrek nog wat souveniers gekocht in het winkeltje en daarna verder gereden.

Bij toeval zagen we in de buurt van het plaatsje Sangwali een bordje naar het Livingstone Museum. Via een zeer slechte weg kwamen we aan bij het kleine museum waar we Linus Mukwata aantroffen. Hij heeft het museum zelf gebouwd uit eerbetoon aan de ontdekkingsreiziger David Livingstone die ook in deze regio is geweest. Hij heeft ons uitgebreid en met veel enthousiasme verteld over de reizen van David Livingstone.

Na het bezoek aan het Livingstone museum zijn we nog een stuk verder gereden naar Linyanti. Daar hebben we in een winkeltje wat te eten gekocht voor de lunch en aldaar opgegeten. Vanaf Linyanti wilden we naar Sibinda en vandaar terug naar de lodge omdat we aan het einde van de middag nog een boottocht hadden. Maar de weg naar Sibinda zag er erg slecht uit en we wilden op tijd terug zijn bij de lodge. Dus zijn we uiteindelijk via dezelfde weg terug gegaan naar de lodge

Terug bij de lodge hebben we aan het eind van de middag een boottrip gemaakt over de Kwando rivier. Diverse nijlpaarden gezien die soms duidelijk maakten dat ze het niet op prijs stelden dat we in hun territorium kwamen door hun enorme bek wagenwijd open te doen. Op een gegeven moment gestopt om onder het genot van hapjes en drankjes te genieten van de zonsondergang. Maar toen op een bepaald moment de nijlpaarden te dichtbij kwamen en het er dreigend uit begon te zien zei de gids opeens dat we snel alles moesten opruimen en in de boot moesten gaan. Vervolgens voer hij met hoge snelheid bij de nijlpaarden vandaan.

Zaterdag 6 augustus voelde Arjan zich niet zo lekker, hij had 's nachts ook overgegeven, waarschijnlijk iets verkeerds gegeten. Na het ontbijt zijn we vertrokken en naar Ngoma gegaan om daar de grens met Botswana over te steken die daar gevormd wordt door de Chobe rivier. Voor de rivier was de Namibische grenscontrole en nadat we via de Ngoma brug de rivier waren overgestoken kwamen we bij de Botswaanse grenscontrole. Al met al waren we minder dan een uur bezig om van Namibië in Botswana te komen.

Vanaf de grens was het nog een uur rijden naar Kasane waar we de auto hebben volgetankt alvorens de laatste kilometers met deze auto te rijden naar de Kubu Lodge waar we hem zullen achterlaten. De Kubu Lodge ligt aan de Chobe rivier vlakbij het vierlandenpunt van Namibië, Botswana, Zambia en Zimbabwe en waar ook de Chobe rivier en de Zambezi rivier samenkomen en verder gaan als de Zambezi. We hadden twee mooie chalets met uitzicht op de Chove rivier en het Chobe National Park. Het was er erg warm en de chalets hadden alleen een ventilator en geen airco, dus binnen was het ook vrij warm.

Vanuit de Kubu Lodge hebben we twee gamedrives gedaan door het Chobe National Park. De eerste in de middag na aankomst die alleen door Ciska en Hilleke is gedaan omdat Arjan zich nog niet helemaal lekker voelde. De tweede hebben we de volgende dag in de middag gedaan, toen wel met zijn drieën.

In de ochtend hebben we ook nog een boottocht over de Chobe rivier gemaakt. Hierbij hebben we weer een grote diversiteit aan vogels en wilde dieren gezien. Spectaculair waren de olifanten die de rivier overstaken waarbij de hele jonge olifantjes geheel onder water verdwenen en alleen nog hun slurfje als een snorkel boven het water uitstak. En de afdaling van een groep van tientallen olifanten vanaf een heuvel naar de rivier was ook zeer indrukwekkend. Er kwam geen einde aan de groep met olifanten.

Maandag 8 augustus was het na twee dagen al weer tijd geworden om Botswana te verlaten en naar Zimbabwe te gaan. Rond 10:30 werden we opgehaald voor de transfer naar de Kazungula grenspost. De grens was minder dan 10 minuten van de lodge en ook de passage aan de Botswaanse kant was binnen een paar minuten gedaan. Echter aan de Zimbabwaanse kant ging het allemaal erg langzaam en we stonden ook in de brandende zon, er was weinig schaduw. Verder moesten we $30,- pp betalen voor een visum voor Zimbabwe, dat waren bijna al onze contante dollars die we hadden meegenomen. We hadden ook met creditcard kunnen betalen, maar daarvoor stonden we bij het verkeerde loket, er was namelijk maar één creditcard apparaat. Al met al duurde het bijna een uur voor we de grens waren overgestoken. Aan de Zimbabwaanse kant stond een ander busje klaar om ons naar PheZulu Guest Lodge in Victoria Falls te brengen.

Nadat we ons in onze kamers hadden geïnstalleerd zijn we in de loop van de middag naar het centrum van Victoria Falls gewandeld om het stadje te bekijken. Het stadje zelf is niet veel bijzonders, heel erg toeristisch en erg duur. Bij een bank hebben we nog wat extra dollars opgenomen omdat we het merendeel van wat we uit Nederland hadden meegonomen aan de grens hebben moeten uitgeven aan de visa. In het algemeen moet je namelijk met Amerikaanse dollars betalen en niet met de Zimbabwaanse dollar, want die wordt sinds 2009 niet meer gebruikt in verband met hyperinflatie. Aan het einde van de middag hebben we wat gedronken bij de River Brewing Company. Een populaire lokale brouwerij met lekker biertjes!

's Avonds zijn we met een taxi naar restaurant Dusty Road gegaan, dit restaurant wordt gerund door vrouwen en ze serveren er lokaal verbouwd voedsel. Met je bezoek steun je dus ook de lokale bevolking. Veel van het meubilair, borden, bestek, glazen enz. is tweedehands of gemaakt van gerecycled materiaal. We hebben er heerlijk gegeten in dit bijzondere en gezellige restaurant, absoluut een aanrader!

De volgende dag zijn we met een taxi naar de beroemde Victoria Watervallen gegaan. Toegang tot het park was $30,- pp (2022). De naam die de lokale bevolking aan de watervallen heeft gegeven is Mosi-oa-Tunya, "De Rook die Dondert". Hier stort zich over een lengte van 1700 meter iedere minuut zo'n 500 miljoen liter water ruim 100 meter naar beneden in de Zambezi Kloof. Met zulk een enorm lawaai en nevel die soms tientallen meters omhoog gaat is de naam "De Rook die Dondert" zeker terecht. Nadeel van de nevel is dat die je soms een goed zicht op het vallende water ontneemt. De watervallen zijn op 17 november 1855 door David Livingstone ontdekt en wereldkundig gemaakt. De lokale bevolking kende ze uiteraard al langer.

In de buurt van de watervallen staat het Lookout Café waar we hebben geluncht. Vanaf het terras van dit restaurant heb je een mooi uitzicht op een scherpe bocht in de Zambezi rivier met links en rechts Zimbabwe en in het midden Zambia. Na de lunch is Ciska met een zipline over de rivier gegaan. Een spannende ervaring!

Onze laatste activiteit in Zimbabwe was een dinnercruise op de Zambezi rivier. Onder het genot van lekker eten hebben we zo'n 3 uur gevaren waarbij we ook nog wat wild in de vorm van nijlpaarden hebben gespot. We voeren rond 2 Zambiaanse eilanden in de rivier, dus onofficieel zijn we ook nog op Zambiaans grondgebied (watergebied) geweest.