Vakantie Spaanse Pyreneeën 2021

Maandag 19 juli zijn 's ochtends vroeg al vertrokken voor een vakantie van 3 1/2 week naar het noord-oosten van Spanje. Omdat we geen zin hadden in een hele dag doorjakkeren door Frankrijk hadden we een overnachting geboekt in een doorreis hotel in de buurt van Niort, Hôtel SO'LODGE Niort A83. Een redelijk hotel waar we 's avonds ook hebben gegeten.

De volgende dag zijn we na het ontbijt weer vertrokken richting Spanje. Bij Bordeaux bezorgden files ons behoorlijk wat oponthoud. Maar dat was ook het enige, verder verliep de reis door het zuiden van Frankrijk voorspoedig. Rond half vier in de middag passeerden we de grans tussen Frankrijk en Spanje en reden we Baskenland in. Daar San Sebastián niet ver van de grens ligt duurde het nog slechts zo'n 20 minuten tot we voor de deur van ons verblijf stonden, Pension Joakina aan de rand van de oude stad van San Sebastián. Luis, de eigenaar, verwelkomde ons en hielp om de bagage naar de kamer te brengen. Vervolgens heeft Arjan de auto in een nabij gelegen parkeergarage gestald. We hadden een ruime kamer en het pension heeft ook een ruimte waar je 's ochtends kan ontbijten. Dit wel zelf regelen, maar er is wel een grote koelkast met voor iedere kamer een plank en verder zijn er een magnetron, koffie apparaat en toaster.

San Sebastián, Donostia in het Baskisch, was een eeuw geleden het populairste vakantieoord van het land. De stad ligt gevouwen rond een baai, La Concha, het Spaanse woord voor schelp naar de vorm van de baai. Vanaf het pension is het slechts een paar minuten lopen naar de boulevard die langs de baai loopt. Vervolgens zijn we langs de baai rondom de Monte Urgell gewandeld en aan de oostkant daarvan de oude stad ingegaan. Op het centrale plein, Plaza de la Constitución, hebben we wat gedronken want opvallend genoeg waren er langs de baai erg weinig terassen om even te zitten en wat te gaan drinken.

Eén van de dingen waar San Sebastián om bekend is zijn de pintxos. Je kan het vergelijken met de tapas in de rest van Spanje alleen zijn de pintxos ware culinaire kunstwerkjes. Vaak een stukje strokbrood belegd met bv salade, garnalen, ham, enz. In een pintxos bar liggen ze vaak op de toonbank en kan je aanwijzen welke je wil eten. De pintxos was ook één van de redenen om nog een keer een bezoek aan San Sebastián te brengen, tijdens onze vakantie naar Noord-Spanje in 2014 hadden we deze stad namelijk ook al bezocht. Ook in de rest van Baskenland en Navarra kun je ze krijgen, maar San Sebastián is toch wel de hoofdstad van de pintxos.

We hadden één hele dag om de stad te bezoeken waarop het weer overigens niet heel geweldig was. Het was zwaar bewolkt, maar het is wel droog gebleven. Onder andere hebben we de oudste kerk van de stad bekeken, de Iglesia de San Vicente. Deze kerk is gebouwd in de 16e eeuw. Vervolgens verder door de stad gewandeld en hebben we op één van de terrasjes op het Plaza de la Constitución wat gedronken.

Vervolgens zijn we naar de Monte Urgell gewandeld die we vervolgens hebben beklommen. Op de berg staat het fort Santa Cruz de la Mota en op top staat een de kapel met een enorm Christusbeeld, de Sagrado Corazón. Over de berg lopen talloze wandelpaden dus je kan kiezen uit diverse paden om naar boven en weer naar beneden te gaan. Aan de westkant van de berg bevindt zich een terrasje waar we wat hebben gegeten en gedronken en vanwaar je een mooi uitzicht hebt over de baai en het in de baai gelegen eilandje Santa Clara.

Toen we eenmaal weer beneden waren hebben we nog een korte rondvaart door de baai rond het Isla de Santa Clara gemaakt. Hierbij zie je de stad toch weer van een ander kant. Hierbij zijn we ook langs één van de bekende attracties van San Sebastián gevaren, het kunstwerk Peine del Viento, Kam van de Wind. Het bestaat uit drie stalen sculpturen die in de rotsen zijn geplaatst. De volgende dag, voor het vervolg van onze reis, zijn we eerst nog even naar dit kunstwerk gereden om het vanaf land van dichtbij te kunnen bekijken.

Na twee nachten in San Sebastián zijn we verder getrokken op onze road-trip door het Noordoosten van Spanje. Het weer was niet zo best, zwaar bewolkt en regen. Eerst, zoals hierboven vermeld, het verregendfe kunstwerk Peine del Viento bekeken en vervolgens hebben we de stad verlaten en zijn we naar het zuiden gereden. Onze volgende bestemming was de stad Estella. Onderweg daarheen hebben we nog een bezoek gebracht aan het Santuario de Loyola in Azpeitia. Toen we daar aankwamen, een uurtje nadat we uit San Sebastián waren vertrokken, hadden de grijze lucht en regen plaatsgemaakt voor een strakblauwe hemel en een aangename temperatuur.

Ignatius van Loyola werd in 1491 geboren in het kasteel van de familie Loyola. In 1521 raakte hij ernstig gewond bij de verdediging van Pamplona. Bij zijn terugkeer in het kasteel bekeerde hij zich tot het christendom en stichte hij de jezuïtenorde. Meer dan een eeuw na zijn dood werd er rond het kasteel een kloostercomplex gebouwd. Het geboortehuis van Ignatius werd er een onderdeel van. De kerk met zijn enorme koepel, sinds 1921 een basiliek, is in 1738 ingewijd.

Nadat we nog wat hadden gedronken bij een café vlakbij het klooster hebben we onze weg vervolgd. Hoe verder we naar het zuiden reden hoe warmer het werd buiten. Op onze weg naar Estella kwamen we vervolgens ook door Etxarri-Aranatz, de plaats van onze eerste camping tijdens onze vakantie in 2014. We zijn er niet gestopt maar doorgereden naar de Lizaragga pas waar we zijn gestopt om bij een klein restaurant, La Borda Del Tunel De Lizarraga, te lunchen. We hebben de auto onder een boom geparkeerd want de temperatuur was inmiddels de 30 graden gepasseerd. Na het eten hebben we nog wat gewandeld, maar al snel zijn we naar de auto gegaan voor de laatste kilometers naar Estella.

Rond een uur of vijf kwamen we aan in het snikhete Estella waar we vijf nachten geboekt hadden in Apartamentos Gebala. Het apartementencomplex ligt in het centrum van de stad aan het centrale plein, het Plaza de los Fueros. Omdat het plein 's middags niet toegankelijk is voor auto's hebben we die zo dicht mogelijk in de buurt van het apartement geparkeerd. We moesten echter wel een paar keer lopen om al onze bagage in het apartement te krijgen. Van de eigenaresse hadden we van te voren al de toegangscode voor de centrale deur en de plaats van de sleutel van het appartement doorgekregen. Het appartement had helaas geen airco, er was gelukkig wel een ventilator die we 's nachts op een stoel voor het bed zetten voor een koel briesje.

Rond het Plaza de los Fueros zijn diverse terrasjes en restaurants waar we ook een aantal maal hebben gegeten en gedronken. In de muziektent op het plein werd in het weekend 's avonds door de lokale drumband gespeeld.

Zoals eerder vermeld hadden we vijf nachten geboekt in het appartement in Estella. In de vier dagen die we daar waren hebben we Estella als uitvalsbasis gebruikt voor het verkennen van Baskenland en Navarra.

De eerste dag zijn naar het oosten gegaan, naar de Navarrese Pyreneeën die het meest westelijke deel van de Pyreneeën vormen. Als eerste zijn we naar de Valle de Roncal gereden om het dorp Roncal te bezoeken. We hebben hier wat door de oude smalle straatjes gewandeld en bij een restaurantje langs de weg hebben we wat gedronken.

Na wat te hebben gedronken in Roncal zijn we naar de Ochagavía gereden in de Valle de Salazar. Dit dorp ligt aan beide zijden van de Anduña rivier en het is vooral bekend om zijn zes stenen bruggen over de rivier. Bij een restaurantje aan het Plaza Obispo hebben we simpel geluncht, er was geen divers aanbod van eten.

Omdat 's ochtends vrij laat waren vertrokken uit Estella en het toch zo'n 125 km is naar Roncal hebben we verder niet veel meer gedaan die dag. Vanuit Ochagavía zijn we terug gereden naar Estella waar we op een terras bij het busstation aan het Plaza Coronación hebben gegeten.

De 2e dag zijn we vanuit Estella naar Vitoria-Gasteiz gegaan. Dit is de hoofdstad van Baskenland. De officiëe naam van de stad is een samentrekking van de Spaanse en de Baskische naam. De stad is bekend van het boek 'El silencio de la ciudad blanca', 'De stilte van de witte stad' van Eva García Sáenz de Urturi dat ook is verfilmd. De stad ligt zo'n 70 km verwijderd van Estella en nadat we de auto hadden geparkeerd hebben we eerst op Plaza de España wat gedronken. Naast dit plein ligt een ander groot plein, het Plaza de la Virgen Blanca met zijn terrasjes en huizen met grote glazen balkons. Het plein is vernoemd naar de De Witte Maagd, patroonheilige van de stad. Op het plein staat verder een groot monument dat de slag om Vitoria in 1813 gedenkt. Aan het einde staat de Iglesia de San Miguel die is gewijd aan de Witte Maagd. De kerk is gebouwd tussen de 14e en de 16e eeuw, hij was helaas gesloten toen wij er waren. Voor de kerk staat een beeld van Celedón, een traditioneel figuur die op 4 augustus de festiviteiten ter ere van de Witte Maagd inluidt.

Behalve de twee centrale pleinen en hun omgeving is er nog meer te zien. De stad heeft twee kathedralen, de oude kathedraal, Catedral de Santa Maria uit de 13e eeuw, en de nieuwe kathedraal uit de 19e eeuw, Catedral de Maria Inmaculada. De oude was helaas ook gesloten in verband met werkzaamheden. De nieuwe kathedraal hebben was wel open, maar die vonden we niet erg interresant. Verder hebben we door de rest van de oude binnenstad gewandeld en aan het einde van de middag zijn we terug gereden naar Estella.