Vakantie Spaanse Pyreneeën 2021

Dinsdag 10 augustus hebben we een rondrit door de omgeving ten westen van Figueres gemaakt, door La Garrotxa. Hier ligt ook het Parc Natural de la Zona Volcànica de la Garrotxa met zijn vele inmiddels uitgedoofde vulkanen. De eerste plaats die we hebben bezocht was Besalú. Besalú is bekend om zijn Puente Románico die is gebouwd in de 11e eeuw, de brug is opvallend doordat er halverwege een bocht in zit. Die was nodig zodat de pilaren van de brug op de rotsen in de rivier konden worden gebouwd. In de loop der eeuwen is de brug diverse malen herbouwd. Ook tijdens de Spaanse burgeroorlog is de brug met dynamiet verwoest en na de oorlog weer herbouwd.

Castellfollit de la Roca ligt bovenop een basalt klif die is gevormd door twee elkaar overlappende lavastromen. Het dorp ziet er spectaculair uit met de huizen die tot aan de rand van de klif zijn gebouwd. Via een bochtige weg zijn we bovenop de klif aangekomen en hebben daar de auto geparkeerd. We zijn naar het einde van de klif gewandeld, daar staat een kerk en je hebt een mooi zich over de omgeving. Bij een restaurantje hebben we wat gegeten en vanuit het raam had je een mooi zicht op de huizen die tot tegen de rand van de klif zijn gebouwd. Verder is er overigens weinig in Castellfollit de la Roca te beleven, het is hoofdzakelijk de spectaculaire ligging.

Vanuit Castellfollit zijn we naar Olot gereden, het centrum van La Garrotxa. Een vulkanisch gebied en Olot ligt ook midden in het Parc Natural de la Zona Volcànica de la Garrotxa. Inmiddels zijn wel alle vulkanen in het gebied uitgedoofd. Bij Olot liggen diverse vulkanen en we hebben één van de bekendste beklommen, de Volcà del Montsacopa ten noorden van de stad. We hebben de auto op een parkeerplaats onderaan de krater geparkeerd en zijn naar boven geklommen. De krater is niet heel hoog, en ook niet heel groot in doorsnede, dus je bent niet heel lang bezig om over de rand van de krater een rondje te lopen. Op de rand van de krater staat naast een kapel ook nog een restaurantje waar we wat hebben gedronken.

Niet ver van Olot ligt ook de Volcà del Croscat, dit is de jongste en hoogste vulkaan van het Iberisch schiereiland. De laatste uitbarsting was zo'n 14000 jaar geleden. In de vorige eeuw is een deel van de vulkaan afgegraven voor de winning van gravel. Na protesten is dit in 1990 gestopt. Maar de schade die dit heeft toegebracht aan de vulkaan is duidelijk zichtbaar. Alhoewel dit ook weer de mogelijkheid geeft om een deel van de binnenwand van de krater te bekijken. Vanaf de parkeerplaats is het overigens nog een aardige wandeling naar de het gapende gat in de vulkaan. Met de Volcà del Croscat hadden we wel weer genoeg vulkaan gezien en zijn we naar Banyoles gereden om daar in een restaurant aan het gelijknamige meer te eten alvorens terug te gaan naar Figueres.

De laatste dag in Spanje zijn we naar de meest oostelijke deel van het land gegaan, het Cap de Creus Nationaal Park. Een rotsachtig schiereiland met langs de kust een aantal bekende badplaatsen als Cadaqués, Roses en Empuriabrava. De eerste stop was bij het benedictijnen klooster Sant Pere de Rodes, gebouwd van de 9e tot de 13e eeuw. In het klooster leven grote aantallen van de bedreigde Grijze grootoorvleermuis. Het klooster hebben we verder niet bezocht, alleen de Tourist Info die er ook in is gevestigd. Vanaf het klooster heb je zicht op de badplaats El Port de la Selva waar we vervolgens heen gegaan zijn om te lunchen. Het was erg druk in El Port de la Selva en het duurde even voor we er een parkeerplaats hadden gevonden. Alvorens te gaan lunchen hebben we even langs de haven gelopen en het was ons al snel duidelijk dat dit niet het soort plaatsen zijn waar we twee weken vakantie zouden willen doorbrengen.

Vanuit El Port de la Selva kun je niet langs de kust naar de meest oostelijke punt, Cap de Creus, rijden. Je moet het schiereiland doorsteken naar Cadaqués en vandaar kun je dan naar de Cap de Creus. Echter dat kan niet met eigen auto, die moet je parkeren en met een bus kun je vervolgens naar de Cap de Creus gaan. We hebben er wat gedronken en wat over de rootsige kust gewandeld alvorens de bus terug te nemen naar de parkeerplaats. Vervolgens zijn we naar Roses gereden om te eten.

Donderdag 12 augustus zijn we begonnen aan de reis terug naar Nederland. Omdat we nu aan de oostkant zijn van de Pyreneeën is de route helemaal anders dan de heenreis. Ook nu hebben we een nacht in Frankrijk overnacht, in Langres. Bij aankomst in het hotel moesten we voor het eerst deze vakantie de corona QR code laten zien. Nergens in Spanje was daar om gevraagd, alleen bij een aantal musea daar is onze temperatuur gecheckt. Op vrijdag de 13e waren we in de loop van de middag weer thuis. Het einde van een mooie vakantie in Spanje en waar we met onze ruim een jaar lessen Spaans goed terecht konden in hotels, restaurants en winkels.